Berichten geplaatst onder 'IRO'
Nu Dijk & Van Emmerik is verhuisd en het lustrum heeft gevierd, blijkt de uitzendbranche aan te trekken en lijkt daarmee het herstel van de economie in te zetten. Misschien een goed moment om eens te vergelijken hoe een dag er voor de recessie uitzag en hoe het nu is. Ik heb mijn agenda van de eerste week van maart tussen 2007 en 2010 met elkaar vergeleken. In de week van 2007, bezocht ik twee netwerkgelegenheden – één over speeddating en één jubileum. Deze week was ik ook naar een jubileum (met lintje)…bizar toeval. In 2007 deed mijn voltallige kantoor 12 Assessements, nu doen we er vijf. Ik had 4 gesprekken met kandidaten, allen coachingsgerelateerd. Nu heb ik er 8, waarvan 6 outplacement.
Wat kan ik er van zeggen? Minder Assessments, meer outplacement, evenveel netwerken….
De vraagstukken die ik toen strategisch vond, gingen over uitbreiding van het marktaandeel. Ook was de prijs voor onze dienstverlening een boeiend vraagstuk, vooral of die niet omhoog zou kunnen. We blogden toen over ouderen maar ook over Wouter Bos. Ik had nog geen LinkedIN profiel. Ook nog geen Twitter…die heb ik nu wel, maar daar weet ik nog niets mee te doen (ik hoop het op 26 januari te leren; deze bijeenkomst is dan aan twitteren gewijd).
Nu houden we ons bezig met zaken die voor een deel raken aan wet en regelgeving. Zoals IRO – tot vorig jaar kon het UWV kandidaten vrij snel verwijzen voor een IRO, wat betekende dat een uitkeringsgerechtigde ww-er zelf een bureau mag uitkiezen. In 2007 kozen 14 mensen voor ons; in 2009 rond de 60. Maar nu is de regelgeving rond IRO zelf aan revisie toe en moet ik nagaan of onze ingang bij het UWV en ons keurmerk sterk genoeg zijn om uit dit soort werk inkomsten te genereren en moeten we ook nadenken hoe we andere baanlozen (zoals bijstandsgerechtigden) aan werk kunnen helpen. Kortom, wij denken minder in termen van marktaandelen en tarieven en meer in termen van op welke wijze we onze meerwaarde kunnen laten zien. Alle kabinetsplannen ten spijt over minder regels, moeten we daar nu juist meer over nadenken.
Zelf zijn we vrijwel even groot (11 personen nu ten opzichte van 12 in 2007). Ons ziekteverzuim is wel verdubbeld, van 0,89% naar 1,89%. Wat zou dat betekenen?
Hoe het ook zij, ik ben benieuwd of de omzetstijging van de uitzendbranche goed voorspelt dat de economie daadwerkelijk gaat groeien.
geplaatst op 4/03/2010 om 15:18
door Flores van Emmerik
Vorig jaar schreef ik over het proefschrift van Daan Stam over hoe je je visie het beste kunt formuleren voor het maximale effect op de toehoorders. Behalve dat ik verbluft ben dat het opeens een jaar later is, vind ik het interessant om na te gaan hoe wij het zelf hebben gedaan in deze tijd met nieuwe economische uitdagingen. We doen veel meer IRO, outplacement en veel minder Assessment Centers. Meer outplacement betekent ook dat we veel meer bezig zijn met het volgen van politiek en ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. Als ik nu in overgebleven tijd wat op het Internet surf, ben ik veel meer gericht op onderzoeken en analyses van hoe de arbeidsmarkt er uit ziet en uit gaat zien: ik lees meer politiek, economie en binnen psychologie meer over hoe je mensen kunt stimuleren. Zoals rapporten van de Raad voor Werk en Inkomen: tot een paar jaar geleden had ik het zware kost gevonden waar ik bovendien weinig mee opschiet. Nu volg ik het vol interesse. Net als de NGSZ: dit is een organisatie die zich richt op het volgen van ontwikkelingen op het gebied van sociale zekerheid. Dus vaak debatten over zaken als vergrijzing, arbeidsmobiliteit. Allemaal belangrijk om te volgen omdat deze ons beter in staat stelt om onze kandidaten te adviseren over toekomstige ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. Welke beroepen zullen de komende tijd gewild zijn en waar liggen nu mogelijkheden? Helpt het ons, is dan de vraag. Dat weet ik eigenlijk niet. Ik denk dat het belangrijk is om te weten wat er zoals speelt. Maar het is nog niet zo gemakkelijk om er meteen tips op los te laten. Ik heb zelf ongeveer 15 IRO-kandidaten begeleid het afgelopen jaar, in beroepen uiteenlopend van hooggeschoold financieel (tegenwoordig moeilijk plaatsbaar) tot communicatie-deskundigen. Twaalf hebben inmiddels een baan. In de begeleiding heb ik nooit rechtstreeks verwezen naar wat voor rapport dan ook. Evenmin kan ik nou beweren dat mijn eigen activiteiten rechtstreeks zijn voortgekomen uit hoe ik vorig jaar een visie formuleerde. Toch heeft het me wel geholpen, namelijk bij het me steeds realiseren dat het uiteindelijk niet draait om onze omzet maar om wat onze activiteiten bijdragen aan het bedrijfsresultaat van de opdrachtgever. Of het welbevinden van de kandidaat. Dat is niet altijd gelukt, maar wel de richting van onze pogingen.
December is traditiegetrouw een maand van bespiegelingen en top 10 lijstjes. Dus tijd om na te denken over de visie van 2010. Ik denk dat het er nu om draait om niet meer te denken vanuit een gevoel van crisis, maar de economische situatie als realiteit te aanvaarden. Bij een crisisgevoel hoort de hulpgedachte dat het tijdelijk is en we het moeten zien uit te zingen. Dat is geen gedachte die helpt bij het gefocused zijn op de problemen waar opdrachtgevers tegenaan lopen. De realiteit is dat meer opdrachtgevers minder geld te besteden hebben en dat er bij diensten sterker gekeken wordt naar het rendement ervan. Geen hogere wiskunde, we moeten simpelweg als outplacement bureau de doorlooptijd kort houden, de succesratio hoog, specifieke mogelijkheden bieden voor oudere werknemers. In Asssessment Centers zullen naar verwachting andere competenties centraal komen te staan, willen we een hoge voorspellende waarde blijven bieden. Ongeveer op deze manier denk ik na over 2010. Beste lezers, als jullie tips hebben die onze dienstverlening nog beter maken, hoor ik die natuurlijk graag!
geplaatst op 13/12/2009 om 15:19
door Flores van Emmerik
Diploma’s krijgen is een hele kunst. Je moet jezelf er eerst voor kwalificeren, dat is de ene keer moeilijker dan de andere keer. Zwemdiploma’s is gemakkelijk. Je kunt zwemmen en faalangst bij afzwemmen is er haast niet bij (hoewel er op ouders-online toch nog wel schrijnende voorbeelden zijn te vinden). Zwemmen is meestal het gemakkelijkste om te doen., veel gemakkelijker dan niet-zwemmen. Dat is al heel anders bij het rijexamen, dan blijken veel mensen tot geheel andere dingen in staat dan veilig rijden. Hoe kan dat? Dat lijkt wel iets te maken te hebben met taakconcentratie. Bij zwemmen krijg je die bijna automatisch, bij autorijden blijk je je er je best voor te moeten doen. Er is wel eens een onderzoek geweest naar de invloed van anderen op prestatie. Hieruit blijkt dat toeschouwers altijd leiden tot een verhoogd activatieniveau (meer adrenaline, hogere hartslag) en dat leidt bij bekende taken tot prestatieverhoging maar bij relatief nieuwe taken tot een dramatische terugval.
Er zijn ook diploma-uitreikingen waar het behalen vooraf plaatsvindt. Zoals je zes jaar werkt voor het eindexamen en dan opeens je diploma krijgt. Toen ik afstudeerde als psycholoog, was ik niet de enige. Die middag waren er 28 andere mensen. We werden een voor een bij de hoogleraar geroepen, die kort vertelde wat hem het meest bijstond van de aanstaande doctorandus, waarna hij de door hem reeds getekende bul nog liet ondertekenen door het nieuwe lid van het psychologengilde. Hij had hij twee bullen voor zich liggen en een stapeltje achter zich. Hier was een handig doorschuifsysteem voor. Hij sprak, psycholoog tekende de rechterbul en liep er mee weg, hij schoof de linkerbul naar rechts en de assistent veplaatste een bul van het stapeltje achter hem naar links.
Mijn voorganger tekende de linkerbul. Mijn bul. Hij kon zijn fout nog wel goed maken en daarmee zelf met een goede bul weglopen, maar mijn bul was definitief ontsierd door een foutieve handtekening. Iets soortgelijks overkwam mij bij het behalen van het BLIK OP WERK keurmerk.
Na drie inleidingen, Mevrouw Hilgersom van het ministerie van Sociale Zaken die vertelde over aanstaande bezuinigingen op het reintegratiebudget, de heer Paas, voorzitter van DIVOSA, die ons wees op deze pagina en zei te hopen dat het keurmerk niet verplicht wordt en tenslotte de heer Kick van der Poll, voorzitter van BOABOREA, die zei daarop juist wel te hopen, werden de 42 nieuwe keurmerkdiploma’s uitgereikt. Mijn naam werd niet genoemd…..later werd ik gebeld. Het diploma lag klaar, maar om de een of andere reden was het niet op tijd naar de Fokkerterminal verplaatst.
Beste lezers, ik zit er niet mee. We hebben nu een keurmerk – en de kunst van het vriendelijk glimlachtend in ontvangst nemen zal ik bij een andere gelegenheid moeten laten zien.
geplaatst op 28/09/2009 om 13:49
door Flores van Emmerik
Deze keer weer eens een post over onszelf. Dan kan ik eigenlijk kiezen uit drie zaken die ik allemaal graag wil delen met kandidaten en opdrachtgevers, dus daar ga ik dan ook over schrijven. Ooit las ik wel eens als tip voor het schrijven van een post dat je het woord ‘ik’ moet zien te vermijden. Het gaat er om dat je je lezers meerwaarde biedt en niet om hoe jij, de schrijver hiervan, zaken ervaart of percipieert. Nou, die tip ga ik in dit stukje niet toepassen.
Hoe was onze laatste Eet & Weet – sessie, is het eerste waar ik het over wil hebben. We hadden het Portiershuisje als lokatie, een mooie intieme gelegenheid voor de 22 aanwezigen. We hadden boeiende speeches van Radboud en Hans, over arbeidsrecht en klanttevredenheid. Ikzelf had het over motivatie: heel belangrijk vind ik de vraag hoeje mensen in een krimpende organisatie gemotiveerd houdt voor het leveren van optimale prestaties. Er ontspon zich een boeiende discussie – ikzelf vond het inspirerend. De deelnemers kwamen uit heel verschillende organisaties en zo kregen we kleine kijkjes in de keukens van een bouwbedrijf, een ziekenhuis, een headhunter, een multinational. Gelukkig vielen er geen eensluidende conclusies, behalve misschien die van hard werken en jezelf steeds opnieuw uitvinden (richten op innovatie).
Een tweede update is onze verhuizing. We hebben een enquete gehouden om na te gaan wat voor ons belangrijke parameters moeten zijn bij een verhuizing:
Bereikbaarheid ov: 29 personen
Bereikbaarheid auto: 21 personen
Bereikbaarheid fiets: 13 personen.
Zakelijke locatie: 6 personen
Informele locatie: 15 personen.
Bereikbaarheid is belangrijker dan sfeer: 35
Sfeer is belangrijker dan bereikbaarheid: 7 personen. (Ik mocht willen dat er zoveel mensen op ons weblog reageerden!)
En we kregen daarnaast een aantal vriendelijke opmerkingen over dat de sfeer bij ons goed is en dat we dat niet moeten verliezen door de verhuizing. Nog hartelijk dank, Machteld Wafelbakker, voor het helpen bij de inrichting!
Hoe zullen we dit in een concrete verhuizing verwerken? Dat weet ik nog niet; vooralsnog word ik graag gewezen op tips van kantoorruimtes tot 250m2, goede bereikbaarheid. En dan zorgen we gewoon zelf voor de niet belangrijke maar toch hogelijk gewaardeerde sfeer.
En als derde…maar dat is voor de arbeidsmarktspecialist die alles weet van IRO en UWV: 22 september krijgen we het officiele Blik op werk - certificaat.
Tot zover de update - volgende post gaat in ieder geval niet over ons!
geplaatst op 18/09/2009 om 17:12
door Flores van Emmerik
Nice work if you can have it….is een mooie song van de inmiddels misschien al weer bijna vergeten Frank Sinatra. Sinds de werkloosheid oploopt, zijn wij als bureau weer veel meer betrokken bij alles rond banen en zit ik zelf ook vaak achter de computer om te zoeken naar banen voor mijn kandidaten. Ik heb al veel artikels gelezen over onbegrijpelijke vacatureteksten. Maar soms is de verleiding toch te groot….welke baan zou bij deze tekst horen?
Je voert tactisch overleg met belanghebbenden en coördineert de impact analyses van changes. Ook beheer je de lijst met standaard changes en is het plannen en bewaken van de change-kalender 1 van je vaste werkzaamheden. Je belegt changes bij de uitvoerders, je keurt doorvoeringen goed en evalueert deze. Daarnaast rapporteer je over het change management proces en onderneem je initiatieven voor het verbeteren van het change management proces.
Ik kan het wel verklappen: het is een IT-functie bij een overheidsinstelling. En eigenlijk is het ook weer niet echt erg dat vacatureteksten niet te begrijpen zijn, ze richten zich tenslotte op een beperkte doelgroep. Ik zag gisteren (op zich veel te laat) de film Revolutionary Road waarin de hoofdpersoon existentiele problemen met zijn baan heeft. Als illustratie van de belachelijkheid van die baan, geldt de scene waarin de hoofdpersoon besloten heeft ontslag te nemen en uit balorigheid zomaar iets verzint - het aldus resulterende proza wordt als meesterlijk gezien. Zo verging het mij ook in de eerste wedstrijd van MOC B2. Als 15 jarige was ik te jong voor dit voetbalelftal en dat leidde tot een heel bevrijd gevoel en een wonderbaarlijk doelpunt. Dat doelpunt was wel een prachtig resultaat maar toch geen uiting van talent; heel even bevrijd zijn van bewijsdrang en dan iets geks doen wat per ongeluk goed uitpakt, is echt iets anders dan talent. Dat besefte DiCaprio in Revolutionary Road ook. Ik hoop dat de persoon die bij bovenstaande baan een briljant uitpakkend initiatief voor het verbeteren van het change management proces ook zijn relativeringsvermogen kan behouden!
geplaatst op 31/08/2009 om 21:21
door Flores van Emmerik
In deze tijd zijn er talloos veel onderwerpen de moeite van het volgen waard. Met een verwachte werkloosheid van 10% is het vak van outplacementbegeleider 100% veranderd. Opeens voeren we weer gesprekken met mensen die somber worden door nadelige statistieken. “Bij de vacature werd ik niet uit de 94 sollicitanten gehaald”. Ook zou ik de veranderingen in de Assessment Center praktijk kunnen behandelen. Enerzijds zien we technologische verbeteringen door verschillende online mogelijkheden (webcam, thuistesten) anderzijds natuurlijk vooral een sterke vraaguitval (minder selectievraagstukken). Altijd interessant zijn veranderingen in wet- en regelgeving. Wij hebben veel succes met IRO’s (voor wie dat wat zegt) maar nog altijd moeite met het inkoopkader van het UWV….
Maar absoluut het meest getriggerd voelde ik mij door een foto van de opening van de Hermitage waar je Balkenende met Medvedev een communicatiemoment ziet beleven. Onze Leider is bezig met een theezakje en Medvedev kijkt van achter zijn zonnebril toe. Naar ik vermoed (of invul) met afgrijzen en ook wel geamuseerde verbazing. Bij het commentaar gaat het vooral over de Lulligheid van het theezakje (dat we als natie desondanks helaas omarmd hebben) en de vraag over waarom Balkenende dat ook zonodig moest uitdragen. Ik durf de foto hier niet te plaatsen, misschien is er wel iets als copyright of andere intellectueel eigendom zaken die dat in de weg staan.
Het toeval wil dat ik een lezing aan het voorbereiden ben over leiderschap. En nu al weet ik dat ik in deze lezing het beeld van Balkende met Medvedev laat zien. Maar welke les moeten we uit deze foto trekken? Als leider laat Balkenende op deze manier zien dat hij niets heeft met etiquette. Verder is een theezakje eerder een symbool van keurige burgerlijkheid dan van liederlijke vrijgevochtenheid. Dus het lijkt erop dat hij dit soort van waarden (gewoon zijn, netjes zijn) wil overbrengen en zichzelf als uitdrager ervan wil positioneren. Ondanks het feit dat het mij persoonlijk niet aanspreekt, lijkt het daarmee wel een uiting van iets wat in de leiderschapstheorieen ‘transformationeel leiderschap’ wordt genoemd: een leider die volgelingen wil beïnvloeden door het overbrengen van waarden. En de wetenschap kent natuurlijk geen cijfers aan het belang van die waarden toe. Om die reden kunnen we nu Balkenende in een adem noemen met Mandela, Ghandi….ook leiders die hun volgelingen wisten te beïnvloeden door hun morele standpunten. Gelukkig waarderen we over het algemeen waarden als verzoening en vrijheid sterker dan ons Nederlandse theezakjesevangelie!
Beste lezers, ik worstel er mee. Behalve het dankbare gebruik van het (lullige) beeld bij een presentatie, heb ik natuurlijk een bredere vraag. Hoe is deze variant van transformationeel leiderschap vertaalbaar naar de praktijk? Of behoort dit echt toe aan het domein van de politiek en valt er verder weinig over te zeggen?
geplaatst op 24/06/2009 om 22:08
door Flores van Emmerik
In het financieel dagblad stond een artikel van trendwatcher Adjiedj Bakas, die op zijn weblog al vaker schrijf over hoe de crisis tot veranderingen leidt. In dit artikel ging het om trends op de arbeidsmarkt. Daar wil ik natuurlijk alles van weten: we houden als bezig met outplacement en dan is het goed om te weten in welke sectoren de komende jaren werk is te verwachten. We kunnen ons nog niet helemaal verlaten op onze eigen analyses: van ons kandidatenbestand komt nog steeds rond de 90% aan het werk, maar dat is natuurlijk niet een representatieve dwarsdoorsnede van de samenleving. Waar moeten we ons volgens Bakas op richten? Hij benoemt acht trends, ik zal ze niet allemaal benoemen. Voor ons zelf relevant is de groeiende markt van Recessiestress. Met ons korte module Dijk & Van Emmerik Mind Improvement spelen we al in op de behoefte aan laagdrempelige, oplossingsgerichte maar ook werkzame coachingsmodules. Bakas ziet ook andere kansen, waar we misschien met IRO kandidaten op in kunnen spelen: de groeiende markt voor onderhoudstechnologen, groen werk, en groeiend leger van freelancers. Ik merk zelf als minitrend op dat we meer werklozen begeleiden naar ondernemerschap (of zzp-er, of freelancer, in ieder geval het werken voor eigen risico en rekening). Interessant in ieder geval om te zien waar de professionele trendwatcher de mogelijkheden ziet.
geplaatst op 25/05/2009 om 15:16
door Flores van Emmerik
We zijn bezig met het keurmerk “blik op werk” voor onze reïntegratie-activiteiten. Wat is er nu uit het klanttevredenheidsonderzoek gekomen? Alle cliënten met een IRO beoordelen onze snelheid als voldoende tot goed. Ook 100% is te spreken over onze deskundigheid. Verder is 84% tevreden over het resultaat. Van de coachingskandidaten is 97% tevreden over onze snelheid en 95% over onze deskundigheid.
We hadden even daarvoor een training over marketing en klantgerichtheid. Aan de hand van een foto van zebra’s zochten we naar ons onderscheidend vermogen. Moeten we misschien maar gewoon kiezen voor snelheid, deskundigheid en resultaatgerichtheid..?
We zijn in ieder geval blij met hoe wij door onze kandidaten gewaardeerd worden. In keurmerk termen: zij zijn de eindgebruiker van het produkt….en gelukkig voelen zij zich tevreden met het gebruik!
geplaatst op 29/04/2009 om 12:02
door Flores van Emmerik
In deze post heb ik wel eens eerder een bericht over banken geplaatst. Het lukte mij toen niet om mij aan de opzet en bedoeling van dit weblog te houden. In navolging van de blog van Guy Kawasaki, vind ik dat mijn berichten op de een of andere manier van waarde voor een lezer zouden moeten zijn. Vandaar dat ik ooit startte met het geven van veel tips (over kleding, over hoe je met advocaten omgaat, hoe je een ontslaggesprek moet ondergaan). Maar bij mijn bericht over de banken, was de mate van gerapporteerde klantgerichtheid zo klein dat het mij moeilijk viel om tips aan de positieve kant te geven.
Maar nu inspireren de banken mij opnieuw, nu over het thema van onderhandelen. Ik kom daarop naar aanleiding van de krantenberichten over banken. De Royal Bank of Scotland, nog maar een jaartje geleden de trotse overwinnaar in de strijd rond ABNAMRO heeft een recordverlies bekend gemaakt. Dat wordt voor een deel veroorzaakt door de onderdelen die van ABNAMRO zijn overgenomen, vervolgt het persbericht. En daarom worden die onderdelen te koop aangeboden.
Beste heren van de bank! Zo verkoop je natuurlijk niets! Kijk eens naar de Ten Catemarkt –markt in Amsterdam. Daar staan drie kaasboeren. Stel dat één van hen denkt: ik koop die andere twee, het liefst voor zo veel mogelijk geld en ik maak het ook ruim voor de overnamedatum bekend, zodat zij nog de tijd hebben om hun lekkere kaasjes goed te verkopen en de aanstaande ex-eigenaren nog wat geld te geven. Na de overnamedatum ligt er dan ook niets lekkers meer in de voorraadkamers van de andere twee kaasboeren, alleen maar vieze achtergelaten kazen. Hoe verkoop je die?
Door te zeggen: mensen, we hebben vieze achtergelaten kazen? Of maak je er wat van? Wat zijn tips om slechte produkten te slijten? Op de markt zag ik: eenmalige korting, 3 voor 2, laatste kans. Ik zag ook een waardeloze kraam waar lelijke mutsen door de kleurcombinatie prachtig waren uitgestald. Ik las bij beschrijvingen woorden als: authentiek (e smaak), origineel, verrassend, avontuurlijk. Allemaal manieren om zonder leugens zaken aan te prijzen. Hierbij ga ik er gemakshalve vanuit dat de aangeboden waren geen enkele intrinsieke waarde hebben (dat is dan de gelijkenis tussen de kaas en de restanten van de bank). Als je het dan toch wilt verkopen, moet je in ieder geval een beroep doen op iets wat een mogelijke koper aanspreekt. En dan zijn zaken als prijs en beleving de geijkte uitwegen.
Gelukkig kan ik niet via een natuurlijk bruggetje bij mijn eigen werk uitkomen. Bij outplacementbegeleiding gaat het soms ook wel om het verkopen van jezelf, maar gelukkig nooit op de manier waarop mijn ficitieve kaasboer en het reëel bestaande Royal Bank of Scotland dat aanpakken. Als een sollicitant zichzelf verkoopt, zal zijnhaar voornaamste argument moeten zijn dat hijzij toegevoegde waarde heeft voor de organisatie met wie het gesprek wordt gevoerd. Alleen dan kom je een stap verder. Natuurlijk speelt presentatie een rol (ik vergeet niet snel mijn eerste kandidaat met torentjes van haar die uit zijn oren groeiden en die ritmisch meebewogen als hij geëmotioneerd uitriep dat hij echt niet wist waarom de gesprekken niet liepen) maar uiteindelijk draait het om het aantoonbaar maken van je toegevoegde waarde.
Dus welke tips volgen uit deze post? Voor outplacementkandidaten (steeds vaker uit de financiële sector afkomstig!) dat zij zichzelf niet moeten verkopen als de manier waarop banken zichzelf verkopen. Richt je op de belangen van je wellicht toekomstige werkgever, wees daarop geconcentreerd en zorg dat je weet of achterhaalt op welke wijze je voor die werkgever van waarde kunt zijn.
Beste lezers, zoals altijd zijn illustraties, aanvullingen en correcties welkom. Ik ben toevallig bezig om een cursus onderhandelen voor te bereiden. Meer voorbeelden van hoe je iets goed kunt aanprijzen, kan ik goed gebruiken. En voor onze outplacementkandidaten zijn tips voor hoe je dat aansluiten bij de belangen van de werkgever kunt doen, altijd fijn.
geplaatst op 20/01/2009 om 23:00
door Flores van Emmerik
We worden jaarlijks door vele instanties onderzocht en tegen het licht gehouden. Omdat we houden van complimenten, stellen we dat meestal op prijs. Het UWV doet ook onderzoek naar hoe wij het doen. Het UWV keert de uitkeringen uit van mensen met een ww en een wia uitkering. Na een half jaar werkloosheid (of langer) kunnen mensen begeleid worden bij de zoektocht naar een nieuwe baan. Soms worden zij dan toegewezen aan een burea met wie het UWV een contract heeft. Soms mogen mensen zelf een bureau uitkiezen. Zij krijgen (of sluiten) een ‘IRO’, wat staat voor individuele reïntegratie overeenkomst. Sinds 2005 begeleiden wij mensen met een IRO, soms in samenhang met arbeidsongeschiktheid. Ons langjarige succesratio ligt per december 2008 op 78%. Voor mensen met een percentage arbeidsongeschiktheid, ligt het op 88%. De bedrijven met reguliere contracten liggen op 40%.
Kortom, ook dit jaar waren we blij met de audit.
geplaatst op 23/12/2008 om 16:52
door Flores van Emmerik
Vorige berichten
