23 Reacties Reageer

• 1. M. Gorter  |  13/04/2008 om 9:19

  Ik ben een vrouw die te maken heeft met een negatief zelfbeeld.
  In dit artikel herken ik zaken waar ik mee te maken heb. (dagelijks)
  Heeft u voor mij suggesties hoe ik hiermee om moet/kan gaan. Praten met een psycholoog werkt niet goed en therapie ook niet.

• 2. Annemiek  |  15/04/2008 om 15:43

  Om goed om te gaan met een negatief zelfbeeld is het belangrijk om eens stil te staan bij waar het je in belemmert. Welke dingen doe je niet, omdat je je onzeker voelt? Stel je voor dat je erg verlegen bent en je jezelf saai vindt in het gezelschap van anderen. Dan zou je vanuit onzekerheid feestjes kunnen mijden. Maar juist als je onzeker bent over het contact met anderen geeft dat aan dat je juist heel veel WAARDE hecht aan dat contact. Het is dan dus juist van belang om WEL contact te zoeken met anderen en te aanvaarden dat je je daar niet al te gemakkelijk bij voelt. Misschien helpt het je om te realiseren dat iedereen gevoelige snaren heeft, twijfels, zaken waar men zich ongemakkelijk over voelt. Het probleem ontstaat wanneer je je te veel laat leiden door die onzekerheden en je leven in het teken stelt van het vechten ertegen. Ga eens na wat je niet meer doet omdat je er onzeker over bent en probeer die moeilijke situaties stap voor stap wat meer op te zoeken.

• 3. lenneke latour  |  3/05/2008 om 22:06

  Hou van jezelf en accepteer jezelf precies zoals je bent, zoals je nu bent met alles erop en eraan, je goede kanten en je mindere kanten. Want je bent een mens net als wij allemaal en je bent hier en je mag hier zijn. Je hoeft helemaal niet geweldig bijzonder knap of brilliant te zijn, je doet je best en geeft je helemaal en meer kan je niet doen. Als je dat doet, het beste van jezelf geeft aan de wereld, aan de mensen om je heen ga je steeds meer van jezelf houden

• 4. stephanie  |  5/09/2008 om 21:46

  hallo, ik ben een meisje van 21 en heb ook heel erg last van een negatief zelfbeeld, ik zie alles negatief over mijn uiterlijk, mijn prestaties, ik kn alleen maar denken dat een ander beter is dan ik.
  deze problemem gaan ook niet ten goede van mijn relatie.
  ik heb een ontzettend leuke vriend waar ik zielsveel van hou.
  maar vaak is het ook voor hem lastig om met mijn gedrag om te gaan.
  zeker moet ik leren om meer van mijzelf te houden, maar ja hoe doe je dat?

• 5. Annemiek  |  12/09/2008 om 16:41

  Beste Stephanie,
  Dat is inderdaad lastig, omdat al je aandacht gaat naar de kanten waar je ontevreden over bent. Het gaat er dus om dat je de dingen waar je wél goed in bent gaat ontdekken en gebruiken. Op alle gebieden van je leven: liefde, werk, vrijetijd. Je kunt hiermee gaan oefenen door dagelijks antwoord te geven op de vraag: welke complimenten kan ik mezelf voor vandaag geven? Doe dat eens een week en ervaar het verschil. En ga eens na welke kwaliteiten jij hebt; stel je eigen top 5 van persoonlijke kwaliteiten samen. De sterke kanten test op de site www.hartenziel.nl kan je daarbij op weg helpen. Veel succes hiermee! Annemiek

• 6. JesusFreakje helpt de mens!  |  2/01/2009 om 22:54

  Annemiek! Dank!
  Ik geef dit even door aan meisje die ik ken.. Heeft enorm negatief zelfbeeld… Hoe ga ik er mee om.. Had het zelf ook, maar dankzij het duidelijke bestaan van God is dat weg… mensen kunnen me wel stom vinden, enzo, maar ik ben een pareltje in Gods hand.. Zij weet dat ook, is ook gelovig, gelukkig, dat maakt het iets minder extreem, maar het is echt goed mis.. en ze heeft iets heftigs meegemaakt waardoor het kwam, maar dat vertelt ze niet zomaar, en najah, ik kan dr toch ook niet echt helpen, maar probeer dr wel naar professionele hulp te krijgen..

• 7. JN  |  10/02/2009 om 17:04

  Hallo,

  Ik ben 37 jaar en voel mij nergens goed voor. Het enige dat ik kan is kinderen op de wereld zetten.
  Inmiddels werk ik 2 jaar bij mijn zoveelste baan en weer heb ik een lading kritiek in ontvangst mogen nemen. Ik weet nu werkelijk niet meer wat mijn rol in deze samenleving is. gelukkig heb ik nog 3 lieve kids en een man, maar anders weet ik het echt niet meer….Ik wil zo graag een leuke baan, maar iedere x is er wel iets. Wel komt er altijd maar uit dat ik zo chaotisch ben. Ik weet dit van mijzelf, maar ik kan het niet veranderen. Ik voel me nu intens verdrietig en ik weet niet wat ik moet doen…
  Het bericht hierboven is mooi (parel in Gods handen) maar ik leef nu wel hier op dit moment in deze samenleving.
  Als ik het echt “goed”wil doen, moet ik mijzelf opsluiten in eenkamertje en helemaal niets meer doen.
  Bij mijn ouders heb ik het “: verknald”. Zij kijken ook al tegen mij aan. Zo van, ja typisch . Ook door hen word ik niet meer echt serieus genomen. Ik ben intens verdriietig nu…

• 8. JN  |  10/02/2009 om 18:56

  Annemieke,

  Bedankt voor je zo vlotte reactie.
  Je vroeg naar de piekmomenten in mijn leven. Eerlijkgezegd was het enige piekmoment de komst van de oudste…
  Ik weet dat kinderen oud worden en dat ze afstand van je nemen. Ik heb werk buitenshuis dus echt nodig anders stel ik voor mijn gevoel niet veel voor. Zelfs in vrijwilligerswerk breng ik er niet veel van terecht… Vandaar mijn opmerking dat ik maar beter in een klein kamertje kan zitten zonder iemand om me heen (klinkt heel erg vol zelfmedelijden, maar zo voel ik het echt!) Ik denk dan echt “ik durf mij nergens meer aan te wagen”. Mijn leven is een grote mislukking: na enkele jaren de zoveelste afwijzing, omdat ik het blijkbaar ECHT niet kan. Heb nog een reintegratietraject gevolgd. DAar komt dan uit dat het mer in de zorg moet zijn, omdat ik kwetsbaar ben en geen harde instelling heb. Maar zelf daar weet ik het nu te verknallen. Zucht…
  Ik ga kijken naar je link en nogmaals: heel erg bedankt voor je reactie!!!

• 9. dewarejacob  |  15/02/2009 om 15:50

  hoi,

  ik heb het artikewl gelezen en ik weet in mijn hoofd dat wat hierboven staat waar is, maar waarom voel ik het dan niet? Ik ben een jongen/man van 36 en ik vind mijzelf lelijk. Ik weet dat jet in vergelijking met anderen misschien meevalt, maar ik voel het zo!
  Ik heb vele boeken en sites gelezen alleen komt de boodschap niet emotioneel aan. Want diep van binnen voel ik me lelijk! Ik heb geen relatie (vriend) en ook nooit echt gehad. dat komt natuurlijk omdat ik het geen kans geef omdat ik mijzelf niet als “mooi” zie en natuurlijk al denk dat niemand op dit dikke varkentje zal vallen! Omdat ik dat echt geloof komt dat natuurlijk ook uit en zo zit je in de cirkel. Ik ga over twee weken naar Sydney en ik zou zo graag eens een vakantie willen waarbij ik mijzelf mooi kan vinden, dat iedereen naar me kijkt en denkt dat is een stuk en nog belangrijker dat ik dat zelf ook vind!

  Wat moet ik doen?

  Groet,

  Jacob

• 10. Jeroen Schagen  |  17/02/2009 om 23:08

  Dag Jacob, Ik ben geen psycholoog, dus ik kan eigenlijk niet zoveel zeggen over dit onderwerp. Maar dat je denkt over een vakantie en dat je hoopt dat dan iedereen jou bewondert, dat is natuurlijk wel een grote druk die je jezelf oplegt. Misschien vindt Annemiek het wel een slechte tip van mij, maar ik zou je aanraden om wat minder na te denken over jezelf en anderen. je gaat naar Sydney! Er is toch wel iets leuks te doen, daar? Probeer je dat voor te stellen en ga er gewoon van genieten. Ik hoop dat je er iets aan hebt, Jeroen

• 11. Annemiek Ritzen  |  18/02/2009 om 10:49

  Beste Jacob, het advies van Jeroen is helemaal zo gek nog niet. Het zou je goed kunnen helpen om je aandacht te verleggen naar de dingen waar je mee bezig bent, in plaats van zo te blijven piekeren over jezelf. In Sydney is natuurlijk veel te beleven.

  Word geen gevangene van je gedachten. Jij kan mét je negatieve gedachten over jezelf nog steeds alles doen wat je wilt! Stel je eens voor dat je jezelf mooi zou vinden, wat zou dan HET VERSCHIL zijn met nu? Wat zou je dan doen en laten? Wat zouden anderen voor een verschil zien? Probeer daar eens iets van uit. Of doe een ‘doe alsof’ dag waarop je je gedraagt op de manier die je zou doen als je jezelf mooi zou vinden. Wees nieuwsgierig naar nieuwe ervaringen en probeer stapje voor stapje nieuwe dingen uit….Veel succes!

• 12. joke schagerbrug  |  5/03/2009 om 22:14

  hallo

  ik zocht bewust naar een artikel over neg. zelfbeeld.
  ben 44 jaar, volg een creatieve opleiding die me best wel goed af gaat.
  toch vraag ik me elke keer af: is ht goed genoeg wat ik maak?
  ik stel vragen: zal ik de glazen even wegbrengen? dan denk ik gelijk, hoef je toch niet te vragen, doe dat gewoon.
  ik schilder decors, wordt mijn naam een keer niet genoemd denk ik gelijk: accepteer het nou maar, het is niet zo belangrijk terwijl het voor mij wel heel belangrijk is.
  om eerlijk te zijn word ik er gek van, dat gepieker, ik realiseer me heel goed hoeveel tijd ik hier in steek, en dat is heeel veel.

• 13. Jessica  |  26/05/2009 om 13:22

  Hoi,
  Ik ben een meisje van 20 jaar.
  Ik heb ook last van mijn negatieve zelfbeeld.
  Ik ben vaak afgewezen (of altijd) door mannen. Ook door gewone vriendinnen ben ik wel afgewezen (laten ze me links liggen voor een andere vriendin).
  Ik ben dan nog wel maar 20 jaar, maar nog nooit een relatie gehad. Elke keer is het weer hetzelfde liedje (’geen zin in een relatie’, terug naar ex, vreemdgaan) en ik word er super onzeker van. Ik durf op het moment ook niets meer aan te gaan.
  De eerste indruk van de mannen is volgens mij wel goed, maar zodra ze mij beter leren kennen haken ze af. Ben bang dat dit de rest van mn leven zo blijft! En dat ik dus niet goed genoeg of leuk genoeg ben.
  Ik vergelijk mijzelf ook erg met andere meisjes, waarin de ander dus altijd mooier, gezelliger en leuker is. Ik heb er veel last van en ik word er erg neerslachtig van.

• 14. Aldo  |  29/05/2009 om 22:56

  Dag Jessica,
  Ik ben geen vrouw van 20, dus ik kan mij niet helemaal in jouw problemen verplaatsen. Maar volgens mij hoeft het niet altijd zo te gaan zoals het nu gaat. Als mensen afhaken als ze je beter leren kennen, moet je eens nadenken over die afhakers. Doen ze er wel toe? Als dat niet zo is, dan moet je eigenlijk zorgen dat je in ander vaarwater komt, dat je andere mensen leert kennen. En als de afhakers eigenlijk wel leuk zijn, dan kun je je afvragen of ze nou afhaken door jou als persoon of door je gedrag. En als je daar echt over denkt, dan zullen ‘leuke’ afhakers waarschijnlijk afhaken door je gedrag en niet door hoe je bent. Dus je bent wel goed genoeg, maar ‘het komt er nog niet uit’. Dat valt heus wel te leren. Nou Jessica, ik ken je niet, dus misschien heb je hier niets aan maar ik wilde het je toch even laten weten hoe ik er over denk!

• 15. Sanne  |  14/09/2009 om 14:49

  Hallo,

  Ik heb net uw artikel gelezen en herken dit helemaal bij een vriendin van mij. ze zegt ook precies die dingen die u schrijft over negatief zelfbeeld niets goed kunnen doen. ze zit ook niet lekker in haar vel en ik wil er graag voor haar zijn. ze praat er ook over, maar ik weet niet zoe goed hoe ik er met haar over moet/kan praten zodat ik positieve indruk/effect op haar heb. ik wil haar heel graag helpen. ze zit zelf te overwegen om naar een therapeut te gaan, maar in die tijden dat ze daar nie is of kan zijn zal ze ook opgevangen moeten worden en ook in laten zien dat ze fantastische meid is en dat er niets mis met haar is. Zou u mij daar antwoord op kunnen geven?
  Hoe ik haar precies steun kan geven/ kan helpen?

  Met vriendelijke groet,

  Sanne

• 16. Tamara  |  12/10/2009 om 21:22

  Hallo..

  Ik ben Tamara en ben 23 jaar…
  Ik voel me al heel lang onzeker en eenzaam..
  Ik zie hoe andere mensen om me heen verliefd worden en relaties krijgen en liefde krijgen van hun partner..

  Ik heb 2 vaste relaties gehad..
  Waarvan de eerste relatie goed was fout gelopen..
  Hij had me belazerd..
  was vreemd geweest..

  Ik was vroeger nooit jaloers , maar door die 1ste relatie ben ik dat wel geworden…
  Dat zal me altijd bij blijven..

  ik ben nu 24 en ben nog steeds vrijgezel..
  Hoor van andere om me heen dat ik er goed uit zie en n lieve meid ben..

  Waarom dan nog geen vriendje???
  Iedereen zie je gelukkig worden en ik heb nog helemaal niks..

  woon nog thuis..
  werk 40 uur..
  en kga iedere week stappen..
  Door die ene leuke ware jongen te vinden..

  Maar het wilt nie echt lukken…

  Ik voel me zo verdrietig want ik wil die liefde ook geven en krijgen..

  Iemand hebben waar je graag samen mee bent en die je lekker vast kan houden als er iets is….

  Ik ben voor n ander altijd vrolijk..
  Maar van binnen huil ik en voel ik me echt verdrietig…
  Het idee hebben dat je er nie mag zijn, en dat die liefde voor mij nie bestaat..

  Soms dan huil ik als ik op m,n kamer zit..
  Alleen al bij die gedachtes..

  Bij bepaalde mooie liedjes laat ik al n traantje rollen..

  Ik viel me echt ongelukkig..
  Maar wil dit niet zijn..

  Niemand weet dit van mij..
  Omdat ik voor n ander altijd vrolijk over kom
  Ik praat hier ook echt met niemand over omdat ik bang ben dat ze n ander beeld van me krijgen…

  Nu ik dit alleen voor mezelf houd wordt t me toch allemaal teveel..

  Vandaar dat ik dit onderwerp heb opgezocht..
  en mijn verhaal kwijt kan…

  Ik weet niet of n psycholoog goed voor mij kan zijn?
  Of ik dit zelf op moet lossen?

  Zou iemand mij hier n antwoord op kunnen geven?

  Groetjes Tamara

• 17. Annemiek Ritzen  |  15/10/2009 om 16:40

  Beste Tamara, je beschrijft een situatie waar natuurlijk niet meteen een pasklaar antwoord op te geven is. Ik lees in je reactie dat je het moeilijk vindt om met anderen te praten over je onzekerheden en je verdriet, omdat je bang bent dat ze een ander beeld van je krijgen. Misschien heb je het idee dat je altijd sterk en stevig moet zijn, maar je zou je kunnen afvragen of dat wel echt zo is…waarom zou jij je niet ongelukkig mogen voelen? Jij mag er zijn, ook met je gevoeligheden en je onzekerheden! Het is dus niet nodig om je terug te trekken en je verdriet te verbergen. Je hebt vrienden niet alleen om geluk mee te delen, maar ook om verdriet mee te delen en onzekerheid. Ik zou mij zo kunnen voorstellen dat het opluchting geeft, wanneer je merkt dat jouw vrienden er echt voor je willen zijn. Ik wens je in ieder geval veel sterkte toe.

• 18. hans  |  16/01/2010 om 7:14

  alles wat je schrijft komt mij zo bekent voor,ben 43 en heb sinds 2 jaar een relatie maar mijn onzekerheid maakt deze relatie wel zo moeilijk .Ik vraag me eigen continu af of ik het wel allemaal goed doe en loop de hele tijd maar te denken wat ik beter zou moeten doen .De energie die dat kost om toch maar zo zeker mogelijk over te komen is slopend. soms denk ik wel ;het is beter om er mee te kappen , maar ik denk dat wij onzekere mensen ons lot moeten aanvaarden en accepteren zoals we zijn(ha ha ff een positief momentje).

• 19. Annemiek Ritzen  |  19/01/2010 om 14:40

  Beste Hans,

  Beste Hans,
  Ik kan mij voorstellen dat het veel onzekerheid geeft wanneer je steeds maar bezig bent met je af te vragen of je het wel goed doet. Ik ben het helemaal met je eens dat het zinvoller is je onzekerheid aanvaarden dan ertegen te vechten; goed dat jij je dit realiseert! Nu zou je er eens bij stil kunnen staan hoe het eruit zou zien als jij jouw onzekerheid toestaat. Wat doe jij dan anders? Wat doe jij juist wel of juist niet meer? Ik denk dat het een hoop energie scheelt wanneer je wat meer jezelf kunt zijn in je relatie!

• 20. Michael  |  29/01/2010 om 2:03

  Beste Annemiek,
  Mijn vriendin heeft veel symptomen van een negatief zelfbeeld.
  Nu heeft ze haarzelf wel aangemeld bij een psychologische hulpinstantie, echter hebben die een wachttijd van 2 á 3 maanden. In de relatie ontstaan steeds meer strubbelingen, vanwege dit gedrag. Mijn grootste zorg is hoe hier mee om te gaan en te handelen in sommige, door haar wantrouwen opgedreven gedachtes, die ze dan, ongenuanceerd, ter “discussie” stelt. (haar idee is de enigste juiste)
  Op goede momenten geeft ze aan dat ik op de juiste manier handel, door geduld, begrip en doorzettingsvermogen te tonen en haar weer de positieve dingen in het leven te laten “benoemen”, maar.. het vreet ontzettend veel van mij. En ze moet nog wellicht dus 2 maanden wachten !! Wat kan ik er aan doen, hoe moet ik mezelf opstellen, waar kan ik “alvast” een begin in maken, zodat het constructief beter kan gaan worden. Is er een soort lij-draad, die gevolgd kan worden? Houvast, maar dan voor mij ! Al heel veel zaken, die als “goed” te boek staan, doe ik reeds, echter een progressie naar de positieve weg kan ik niet waarnemen. Echter het tegendeel. Dus.. help.. waar is er houvast (for the time beeing) te vinden?

  M.vr. groeten,
  Michael.

• 21. Annemiek Ritzen  |  3/02/2010 om 15:05

  Beste Michael,

  Je vraagt naar een leidraad. Wellicht geeft het boek ‘mannen komen van mars, vrouwen van venus’ je wat inzicht in hoe jij je vriendin kan helpen. Mannen en vrouwen verschillen namelijk in de behoeften die ze hebben. Op de site http://www.mannenkomenvanmars.nl/mannen/ kun je ook een testje doen om te kijken of jij de vrouwelijke behoeften goed weet in te schatten.

  Verder heb ik een tijdje geleden een weblog geschreven met een paar tips om een onzeker iemand te steunen:
  http://weblog.dijkenvanemmerik.nl/?p=403

  Tot slot is het denk ik belangrijk om in te zien dat het haar eigen ontwikkelproces is. Jij kunt haar wel een beetje steunen, maar uiteindelijk is zij het zelf die de omslag moet gaan maken. Probeer het dus ook wat los te laten (hoe moeilijk dat ook is, dat begrijp ik!).

  Ik hoop dat je met deze informatie de komende twee maanden goed weet door te komen! Veel succes daarmee!

  Overigens zijn er bij ons geen wachttijden, dus als je vriendin al eerder een paar sessies zou willen dan zou dat hier kunnen.

  Groeten Annemiek

• 22. Fabiano  |  21/06/2010 om 21:27

  kansloze lui dit allemaal zeg

• 23. Flores  |  25/06/2010 om 14:21

  @Fabiano, Dank voor je relativerende opmerking. Het is overigens niet zo dat successen alleen worden behaald door mensen met een positief zelfbeeld. Soms leidt onzekerheid juist tot de stimulans om meer je best te doen en wordt er ook meer bereikt.

Reageer op dit bericht

Trackback voor dit bericht  |  Ontvang de reacties als RSS Feed