The vision thing

geplaatst op 26/11/2008 om 21:56 door Flores van Emmerik

Ex president George Bush (sr, dus) had er niet zoveel mee, met visie. Toen hem gevraagd werd of hij in zijn campagne (tegen Dukakis) zich niet teveel richtte op korte termijn zaken en of de lange termijn ook een rol mocht spelen, deed hij die lange termijn af met ‘the vision thing’.
Ik sta niet op één lijn met George Bush, maar visie ten toon spreiden vind ik ook lastig. Wat is het eigenlijk? Gelukkig wordt er onderzoek gedaan naar dergelijke vragen. Daan Stam promoveert op 4 december 2008 over visies. Ik heb zijn proefschrift nog niet gelezen, maar de samenvatting belooft veel goeds. Hij bespreekt hoe visiecommunicatie (ik neem aan: het uitspreken en opschrijven van je visie) motivatie en gedrag van mensen kan beïnvloeden. Daarom moeten niet alleen politici visies naar buiten brengen, maar ook managers. In het bedrijfsleven willen we graag alles concreet en meetbaar maken en dat past niet altijd bij een visie. Don’t ask what your country can do for you, but ask what you can do for your country, is niet in SMART-termen gevat. Het is een kreet met gevoelslading, namelijk die van initiatief nemen, belangrijk zijn, er toe doen.

Het onderzoek van Stam laat zien dat een visie pas effectief is als zowel de verschillen als de overeenkomsten tussen het toekomstbeeld en de huidige situatie worden benadrukt. Visies zijn vooral motiverend als ze zich richten op een positief toekomstbeeld (oppassen dus, met die crisis gebruiken als beeld om mensen te motiveren!), maar alleen voor die mensen die gericht zijn op het behalen van winst en idealen. Voor behoudende mensen werken visies die te maken hebben met veiligheid en het vermijden van negatieve gevolgen.

Ik wil al mijn medewerkers aanspreken, zowel de winstbelusten als de behoudenden. Laat ik het eens proberen met de tips van Stam.

De komende jaren staan in het teken van verandering. Zekerheden vallen om, vooral financiele. Wij zullen hier onze weg in moeten vinden en dat zal ons lukken. Dat lukt ons door onze aandacht niet te richten op onze eigen zorgen, maar gericht te houden op de zorgen en problemen van onze kandidaten en opdrachtgevers. Zij zullen vaker in moeilijke tijden terecht komen, waardoor wij eerder onze outplacementprogramma’s zullen moeten inzetten dan onze coachingsdiensten. Wij zullen ons hierop voorbereiden en nu al programma’s ontwikkelen die inspelen op die behoeften. Daarnaast zien we opdrachtgevers die het moeilijk blijven hebben om goed talent te binden. Voor hen ontwerpen we programma’s om hen te helpen het interne ondernemerschap en zelfstartend vermogen van mensen te stimuleren: door te gaan excelleren in die richtingen, zullen wij in een behoefte voorzien, waardoor wij zelf uit de gevarenzone kunnen blijven.

Beste lezers, het is een eerste poging. Ik heb geprobeerd optimisme en idealisme te combineren met een gevoel van veiligheid. Is het een stimulerende visie? Stam zegt: visies doen mensen dromen over hun toekomst. Doet mijn visie dat? Kunnen jullie misschien helpen om het beter te maken? Ik heb het gevoel dat een visie iets anders is dan een ‘mission statement’, maar wat is nou eigenlijk het verschil? Ik heb zelf het gevoel dat een mission statement heel sterk te maken heeft met waar je als organisatie voor wilt staan. Een visie is meer een toekomstbeeld. Het missie statement van Ajax (dat ik niet vond op hun website) zou kunnen zijn: we staan voor attractief top voetbal. Een visie over voetbal in Europa zou kunnen zijn: het gaat om steeds grotere geldbedragen, waardoor Ajax alleen nog met de top mee kan als we er steeds voor zorgen dat alle spelers hun eigen belangen ondergeschikt maken aan het groepsbelang. Zoiets. Maar ik hoor graag betere meningen!
 

Bericht geplaatst onder: Psychologie, Consultancy, Coaching